http://www.youtube.com/watch?v=c3PaHGRvrfU&feature=player_embedded
ขอเชิญทุกท่านร่วมกันบริจาคเพื่อช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่ประสบภัยแผ่นดินไหวในเขตรัฐฉาน ประเทศพม่า ณ จุดรับบริจาคดังต่อไปนี้
We would like to invite you to contribute the donation to help our neighbors impacted by the recent catastrophic earthquakes in Shan State, Burma at the donation points as below.
1. บริจาคสิ่งของ เสื้อผ้า ยา ข้าวสาร อาหารแห้ง – วันที่ 29 มีนาคม – 1 เมษายน เวลา 17.00 น. – 24.00 น. ที่ร้าน Pedalicious ซอยเอกมัย 12 สุขุมวิท 63 โทร 02 713 33 77 – โรงแรม-แม่โขง เดลต้า บูติค โฮเทล 230/5-9 ถ.พหลโยธิน ตำบลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย 57130 เบอร์โทรศัพท์ 053 624 517 ถึง 9
1. Clothes, medicine, rice, food and basic needed items can be donated at; – The “Pedalicious”, Soi Ekkamai 12, Sukhumvit 63 Road, Bangkok (Tel: +662 713 33 77) from 5 PM to midnight during 29 March – 1 April 2011 or – Mekong Delta Boutique Hotel, 230/5-9 Phaholyothin Road, Tambon Mae Sai, Amphur Mae Sai, Chiang Rai, 57130 (Tel +6653 642 517 to 9).
2. วันที่ 1 – 3 เมษายน 2554 บริจาคเป็นเงินสดได้ที่บู๊ทกลุ่มเพื่อนพม่า ในงานปีใหม่เมือง ซึ่งจัดที่โฮงเฮียนสืบสานภูมิปัญญาล้านนา จังหวัดเชียงใหม่ โดยเงินบริจาคทั้งหมดจะมอบให้กลุ่มคนเครือไท (http://www.khonkhurtai.org/) เพื่อนำไปจัดซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นสำหรับผู้ประสบภัยในพื้นที่ สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่เบอร์โทรศัพท์ 085 525 78 75
2. Cash can be donated at FOB’s booth during 1-3 April 2011 at Thai New Year Celebration in Lanna Wisdom School, Chiang Mai. All donated cash will be given to the Khonkhurtai (http://www.khonkhurtai.org/). The money will be used to buy need items for the people impacted by the earthquakes in Shan area. For more information, please call +6685 5257875.
3. สั่งซื้อเสื้อยืดระดมทุน ได้ที่ www.thebestfriend.org และ chiangmai@thebestfriend.org. ข้อมูลเพิ่มเติมตามเอกสารที่แนบมา
3. Order T-shirt fundraising at www.thebestfriend.org and chiangmai@thebestfriend.org. more informations in attached.
ประเพณีปอยส่างลอง : Sang Long Festival
ประชาสัมพันธ์: งานประเพณีปอยส่างลอง “งานบวชไทใหญ่” ปี 2554
PR: Poi Sang Long Festival “Thai Yai’s Ordination Celebration” 2011
เทศกาลงานประเพณีปอยส่างลอง (งานบวชลูกแก้ว) งานบุญสำคัญของพี่น้องชาวไต (ไทใหญ่) ที่หลายจังหวัดทางภาคเหนือของไทย เช่น จังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย และแม่ฮ่องสอน ได้มีการจัดเป็นประจำทุกปี ซึ่งปีนี้ (2554) มีกำหนดจัดงานนี้ขึ้นหลายแห่ง ดังนี้
Poi Sang Long Festival (Buad Loog Gaew) is an important Buddhist ceremony for the “Tai” people (Thai Yai ethnic people or the Shans) residing in the North of Thailand. The ceremony is annually held in several Northern provinces such as Chiang Mai, Chiangrai, and Mae Hong Son. This year (2011), Poi Sang Long ceremony will take place in different temples listed below.
จังหวัดเชียงใหม่
In Chiang Mai
วัดกู่เต้า ต. ศรีภูมิ อ.เมือง Ko Tao
วันที่ 25 – 27 มี.ค. 54
Koo Tao Temple Tambon Sriphum, Amphur Muaeng
25-27 March 2011
วัดป่าเป้า ต. ศรีภูมิ อ.เมือง
วันที่ 4 – 6 เม.ย. 54
Papao Temple Tambon Sriphume, Amphur Muaeng
4-6 April 2011
วัดหนองหาน ต. แม่โจ้ อ.สันทราย
วันที่ 30 มี.ค. – 1 เม.ย. 54
Nong Han Temple Tambon Mae Jo, Amphur San Sai
30 March – 1 April 2011
วัดร้องกองข้าว ต.บวกค้าง อ.สันกำแพง
วันที่ 22 – 24 มี.ค. 54
Rong Kong Khao Tambon Buak Khang, Amphur San Kam Phaeng
22-24 March 2011
วัดติยะสถาน ต.สันมหาพล อ.แม่แตง
วันที่ 1 – 4 เม.ย. 54
Tiya Sathan Temple Tambon San Mahaphon, Amphur Mae Taeng
1-4 April 2011
วัดเวียงแหง ต. เมืองแหง อ.เวียงแหง
วันที่ 2 – 4 เม.ย. 54
Wiang Haeng Temple Tambon Muaeng Haeng, Amphur Wiang Haeng
2-4 April 2011
วัดเปียงหลวง ต. เปียงหลวง อ.เวียงแหง
วันที่ 21 – 25 เม.ย. 54
Piang Luang Temple Tambon Piang Luang, Amphur Wiang Haeng
21-25 April 2011
วัดจองแป้น (จองออก) ต. เวียง อ.ฝาง
วันที่ 25 – 27 มี.ค. 54
Jong Paen (Jong Ork) Temple Tambon Wiang, Amphur Fang
25-27 March 2011
วัดม่วงคำ (ห้วยบอน) ต. เวียง อ.ฝาง
วันที่ 24 – 26 มี.ค. 54
Muang Kham Temple Tambon Wiang, Amphur Fang
24-26 March 2011
วัดสุนทราวาส(เวียงหวาย) ต. ม่อนปิ่น อ.ฝาง
วันที่ 25 – 27 มี.ค. 54
Soontrawas (Wiang Wai) Temple Tambon Mon Pin, Amphur Fang
25-27 March 2011
วัดโพธิทอง (บ้านลาน) ต. ม่อนปิ่น อ. ฝาง
วันที่ 27 – 30 มี.ค. 54
Pho Thong (Ban Lan) Temple Tambon Mon Pin, Amphur Fang
27-30 March 2011
วัดปางควายเกษตร ต. แม่งอน อ. ฝาง
วันที่ 25 – 27 มี.ค. 54
Pang Khwai Kaset Temple Tambon Mae Ngorn, Amphur Fang
25-27 March 2011
วัดปางควายปางปอย ต. แม่คะ อ. ฝาง
วันที่ 25 – 27 มี.ค. 54
Pang Khwai Pang Poi Temple Tambon Mae Kha, Amphur Fang
25-27 March 2011
วัดป่าตึง ต.สันต้นมื้อ อ.แม่อาย
วันที่ 27 มี.ค. – 2 เม.ย. 53
Pa Tueng Temple Tambon San Ton Mue, Amphur Mae Ai
27 March – 2 April 2011
วัดแม่สาเมืองหนอง ต.แม่สา อ.แม่อาย
วันที่ 25 – 27 มี.ค. 54
Mae Sa Muang Nong Temple Tambon Mae Sa , Amphur Mae Ai
25-27 March 2011
วัดปางล้อ ต. จองคำ อ.เมือง
วันที่ 4 – 7 เม.ย. 54
Pang Lor Temple Tambon Jong Kham, Amphur Muang
4-7 April 2011
จังหวัดเชียงราย
In Chiangrai
วัดกาคำ ต. เทอดไทย อ.แม่ฟ้าหลวง
6 – 8 เม.ย. 54
Ka Kham Temple Tambon Toed Thai, Amphur Mae Fah Luang
6-8 April 2011
วัดเวียงคำกาขาว ต.แม่สะลองใน อ.แม่ฟ้าหลวง
8 – 10 เม.ย. 54
Wiang Kham Ka Khao Tambon Mae Salong Nai, Amphur Mae Fah Luang
8-10 April 2011
KHRG’s 2009 report Abuse, Poverty and Migration: Investigating migrants’ motivations to leave home in Burma is now available in Burmese and Thai languages. The report analyses the root causes of large-scale migration by Burmese workers that find employment in Thailand and other countries in the region. Identifying these root causes has important implications for the assistance and protection of these migrants. Drawing on over 150 interviews with villagers in rural Burma and those from Burma who have sought employment abroad, this report identifies the exploitative abuse underpinning poverty and livelihoods vulnerability in Burma which, in turn, are major factors motivating individuals to leave home and seek work abroad.To download a full copy of this report in Burmese or Thai, click here
February 28, 2011
Around 84,000 ethnic Karen civilians have signed a petition calling on UN Secretary General Ban Ki-moon to take action to immediately stop the Burmese dictatorship attacking civilians and committing gross human rights abuses against them.
The petition was organised by the Karen National Union (KNU), the largest political organisation representing the Karen people in Burma, at the request of Karen civilians in cooperation with local community leaders and supported by Karen communities and organisations around the world.
Signatories of the petition are aged from 16 to 103 years, who have been affected by Burmese Army’s attacks. These civilians have been subjected to abuses including forced labour, looting, extortion, destruction of homes, villages, crops and fields, forced relocation, extrajudicial killing including women and children, beating, torture and the systematic rape of women and children by the Burmese Army for decades. More than 3,600 villages have been destroyed in Eastern Burma in the past 15 years, an average of four every week.
In 2010 before the Burma’s election in November, in parts of Karen State where the KNU was able to document abuses, there have been cases of 18 civilians killed, 38 civilians tortured and beaten, 52 civilians arrested without reason, 2,336 civilians used as slave labour, 198 homes, schools and churches destroyed, 146 fields and orchards destroyed and more than 3,000 civilians forced to flee and hide in the jungle.
The elections held on 7th November 2010 did not represent any kind of progress towards democratization, national reconciliation or peace and stability in Burma and will not solve the fundamental problems, which are the lack of ethnic equality and human rights. The Constitution that the elections brought in was designed to enshrine military rule without granting any ethnic rights or protection. It is a serious threat to ethnic minorities in Burma.
To help solve Burma’s problem the KNU have repeatedly called on the Burmese regime to respond to calls by the United Nations General Assembly, United Nations Security Council, European Union, United States of America and others, and engage in genuine tripartite dialogue for positive change. However, the regime refuses and instead continues to target our civilians for attack.
“This is an unprecedented appeal to the United Nations from ordinary villagers in Burma who are facing appalling human rights abuses. The Burmese Army has been committing war crimes and crimes against humanity for so long. We call on the UN Secretary-General to use his power to stop pressure the Burmese regime to stop their military operations and human rights violations in Karen State and other Karen areas,” said Naw Zipporah Sein, General Secretary of the Karen National Union. “We urge you to work with concerned governments around the world to secure a nationwide ceasefire, leading to meaningful and inclusive dialogue to achieve national reconciliation and a return to democracy in our country Burma. We are working for a peaceful,stable, democratic and federal Burma”.
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
เมื่อวันจันทร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2554 ข้อเรียกร้องที่เข้าชื่อโดยพลเมืองชาวกะเหรี่ยงจำนวน 84,000 คนจะถูกยื่นให้แก่ เลขาธิการสหประชาชาติบานคีมุน และผู้นำระดับโลกรวมถึง นายกรัฐมนตรีของอังกฤษ เดวิด แคมเมอรอน และ นายกรัฐมนตรีของออสเตรเลีย จูเลีย กิลลาร์ด การยื่นข้อเรียกร้องนี้จะมีขึ้นใน 8 ประเทศ คือ ญี่ปุ่น, นอร์เวย์, เยอรมัน, สวีเดน และแคนนาดา ข้อเรียกร้องนี้เห็นพ้องโดยองค์กรกะเหรี่ยงจาก 15 ประเทศทั่วโลก และนี่ถือเป็นครั้งแรกของการยื่นข้อเรียกร้องของชาวกะเหรี่ยงต่อผู้นำระดับโลก
ชาวกะเหรี่ยง 84,000 คนได้เข้าชื่อข้อร้องนี้เรียกร้องให้ เลขาธิการสหประชาชาติบานคีมุนให้ใช้นโยบายที่มีประสิทธิภาพเพื่อหยุดปัญหาเผด็จการทหารพม่าทำร้ายประชาชน และล่วงละเมิดสิทธิมนุษยชนต่อพลเมืองทันที
ข้อเรียกร้องนี้ได้ได้ถูกจัดทำขึ้นโดยสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (เคเอ็นยู) ซึ่งองค์กรทางการเมืองที่ใหญ่ที่สุดที่เป็นตัวแทนของชาวกะเหรี่ยงในพม่า ที่มาจากความร่วมมือของผู้นำชุมชน และได้รับการสนับสนุนจากชุมชนกะเหรี่ยง และองค์กรทั่วโลก
ผู้ที่ร่วมลงนามในข้อเรียกร้องนั้นประกอบด้วยพลเมืองอายุ 16 ถึง 103 ปีเป็นผู้ซึ่งได้รับผลกระทบต่อการกระทำของทหารพม่า พลเมืองเหล่านี้ประสบปัญหาการล่วงละเมิดสิทธิต่าง ๆ เช่น การบังคับใช้แรงงาน, ปล้นสะดม, บังคับขู่เข็ญ, ทำลายที่อยู่อาศัย, หมู่บ้าน, พืชผล และไร่นา, บังคับให้ย้ายถิ่นฐาน, การฆ่านอกเขตบังคับใช้กฎหมาย มีทั้งผู้หญิง และเด็กที่ถูกทำร้าย, ทรมาน รวมทั้งการข่มขืนเด็ก และผู้หญิงอย่างเป็นระบบโดยทหารพม่ามาเป็นเวลาหลายสิบปี กว่า 3,600 หมู่บ้านในรัฐทางตะวันออกของพม่านั้นก็ถูกทำลายอย่างต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 15 ปีแล้ว เฉลี่ยสี่หมู่บ้านต่ออาทิตย์
ในปี พ.ศ. 2554 ก่อนการเลือกตั้งในพม่าเมื่อเดือนพฤศจิกายน สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงนั้นได้เก็บข้อมูลการล่วงละเมิดสิทธิในหลายพื้นที่ในรัฐกะเหรี่ยง พบว่ามีพลเมืองที่ถูกฆ่าเป็นจำนวน 18 คน, ถูกทรมานเป็นจำนวน 38 คน, ทำร้ายร่างกายจำนวน 52 คน, ถูกจับโดยไม่มีข้อหา 2,336 คน และถูกใช้เป็นแรงงานทาส, บ้าน และโรงเรียนอีก 198 แห่งนั้นถูกทำลาย, ไร่นา และสวนอีกจำนวน 146 แห่งถูกทำลาย และพลเมืองอีกมากกว่า 3,000 คนจำต้องหลบหนีจากที่อยู่อาศัย และไปหลบอยู่ในป่า
การเลือกตั้งมีขึ้นในวันที่ 7 เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 นั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่จะนำมาซึ่งประชาธิปไตย, การปรองดอง หรือสันติภาพ และความมั่นคงในประเทศพม่า และมันจะไม่แก้รากแห่งปัญหา ซึ่งนั่นก็คือความไม่เท่าเทียมของกลุ่มชาติพันธุ์ และสิทธิมนุษยชน รัฐธรรมนูญนั้นเขียนขึ้นมาเพื่อรักษาการมีอยู่ของทหารโดยที่ไม่ให้สิทธิและปกป้องกลุ่มชาติพันธุ์ และนี่ถือเป็นปัญหาใหญ่ต่อกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในพม่า
สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงต้องการแก้ไขปัญหานี้โดยทำการเรียกร้องหลายต่อหลายครั้งต่อรัฐบาลทหารพม่าให้ตอบรับการเรียกร้องจากสมัชชาสหประชาชาติ, คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ, สหภาพยุโรป, สหรัฐอเมริกา และอื่น ๆ และให้เข้าร่วมการเจรจาไตรภาคีเพื่อการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตามรัฐบาลทหารพม่านั้นได้ปฏิเสธที่จะเข้าร่วม อีกทั้งยังจงใจทำร้ายพลเมืองของเรา
Our Time to Lead
For the past one hundred years, March 8th has been a special day for the world. It has been the one day in the year, when women’s voices are truly heard and when women’s actions have been celebrated. One hundred years later, we say, one day is not enough. We want to be heard every day, we want our actions celebrated every day and we want equality for all women every day of every year. For that to be achieved, we believe that it is time for women to take a more vocal and visual lead in politics, in labour movements, in democracy movements and in peace movements.
These are the very movements which are at the heart of International Women’s Day. The day was started by women workers, most of them migrant workers, marching for shorter working hours, better pay and the right to vote in New York, USA. The day was started by millions of women and others rallying end discrimination against women and to support women’s right to work, to be trained and to hold public office and to vote in Europe. The day was started by hundreds of thousands of Russian women striking for food, peace and land.
International Women’s Day today celebrates women’s leadership in these movements for social justice throughout the last one hundred years. A leadership which is often silenced and written out of the history books. A leadership which is only talked about as women leading women’s issues, is only recorded as women working on women’s rights. Women have led movements for workers rights, for universal suffrage, for peace, for democracy. We demand that our past leadership is recognized and we demand space in today’s world for more women leaders.
In the last two years, we have seen women workers in garment factories in Burma, Bangladesh, Cambodia, China and Thailand take the lead in daring to protest against the global economic systems which make their working conditions unbearable. We need more women in trade union leadership positions. An Australian woman is President of the International Trade Union Confederation is an Australian woman, Sharon Burrows. We need more women representing us!
Daw Aung San Suu Kyi is one of the leading democratic leaders of Burma. But has no position in the government. We need recognition of Daw Aung San Suu Kyi and all women political leaders!
Our sisters risk their lives for freedom on the streets of Libya, Bahrain, Tunisia, Oman and Iran. Follow them …follow us…the world needs women leaders…it’s our turn to lead!
แถลงการณ์เนื่องในวันสตรีสากล ๘ มีนาคม ๒๕๕๔
ยุคผู้หญิงเป็นผู้นำ
ในรอบ100 ปีที่ผ่านมา วันที่ 8 มีนาคมของทุกปีถือเป็นวันพิเศษของประชาคมโลก เป็นวันเดียวของปีที่เสียงของผู้หญิงจะได้รับการรับฟังอย่างแท้จริงรวมทั้งมีการเฉลิมฉลองให้กับการปฏิบัติการต่างๆ โดยผู้หญิง แต่หลังจากการครบรอบ 100 ปีวันสตรีสากล เราได้ตระหนักว่าการยอมรับฟังเสียงของผู้หญิงเพียงวันเดียวต่อปีนั้นไม่เพียงพอ เราอยากให้เสียงของพวกเราได้รับความสนใจและรับฟังทุกวัน เราอยากให้มีการเฉลิมฉลองให้แก่การปฏิบัติการของพวกเราทุกวัน และเราต้องการให้มีความเสมอภาคต่อผู้หญิงทุกคนในทุกวัน และทุกปี เพื่อให้สิ่งต่างๆ ดังกล่าวนี้บรรลุผล เราเชื่อว่าถึงเวลาแล้วที่จะให้ผู้หญิงมีบทบาทเป็นผู้นำอย่างแท้จริงทั้งในด้านการเมือง ขบวนการแรงงาน การเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย และปฏิบัติการเพื่อสันติภาพ
มีเหตุการณ์ความเคลื่อนไหวหลายเหตุการณ์ที่เป็นหัวใจของวันสตรีสากล โดยเริ่มต้นในวันที่แรงงานหญิงซึ่งส่วนใหญ่เป็นแรงงานข้ามชาติได้ออกมาเดินขบวนรณรงค์ในกรุงนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อเรียกร้องให้ลดชั่วโมงการทำงาน, เพิ่มค่าจ้าง และสิทธิในการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง ในวันนั้นมีทั้งผู้หญิงและผู้ชายนับล้านคนมาร่วมกันเดินเพื่อเรียกร้องให้ยุติการเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิง และเพื่อสนับสนุนสิทธิของผู้หญิงในการทำงาน,การได้รับการฝึกอบรม, การเป็นผู้นำองค์กรสาธารณะ รวมทั้งเพื่อสิทธิในการลงคะแนนเสียงในยุโรป เหตุการณ์ในวันนั้นเริ่มต้นด้วยการนัดหยุดงานของผู้หญิงชาวรัสเซียหลายแสนคนเพื่อเรียกร้อง อาหาร สันติภาพ และที่ดิน
วันสตรีสากล ณ วันนี้ เรามาเพื่อร่วมเฉลิมฉลองให้แก่ความเป็นผู้นำของผู้หญิงจากเหตุการณ์ความเคลื่อนไหวต่างๆ เพื่อความยุติธรรมในสังคมในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา ความเป็นผู้นำของผู้หญิงที่ผ่านมานั้นมักจะไม่ได้รับความสนใจและไม่ถูกบรรจุในหน้าหนังสือประวัติศาสตร์ เพียงแต่ได้รับการพูดถึงในแง่ของการเป็นผู้นำในประเด็นผู้หญิง หรือได้รับการบันทึกในด้านการทำงานเพื่อสิทธิสตรีเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงผู้หญิงได้เป็นผู้นำในขบวนการความเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิแรงงาน เพื่อสิทธิการออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป เพื่อสันติภาพ และเพื่อประชาธิปไตย เราขอเรียกร้องให้ความเป็นผู้นำของผู้หญิงที่ผ่านมาได้รับการยอมรับอย่างเห็นคุณค่า และเราขอเรียกร้องพื้นที่ในโลกปัจจุบันให้มีผู้นำหญิงเพิ่มมากขึ้น
สองปีที่ผ่านมา เราได้เห็นแรงงานหญิงจากโรงงานสิ่งทอในประเทศพม่า บังคลาเทศ กัมพูชา จีน และประเทศไทย เป็นผู้นำในการต่อต้านระบบเศรษฐกิจโลกที่ทำให้เกิดสภาพการทำงานอันย่ำแย่ยากจะทานทน อย่างกล้าหาญ เราต้องการให้มีผู้นำในสหภาพแรงงานที่เป็นผู้หญิงมากขึ้น เหมือนอย่างที่คุณชารอน เบอร์โรส์ ผู้หญิงชาวออสเตรเลียที่เป็นประธานสมาพันธ์แรงงานสากล เราต้องการให้ผู้หญิงเป็นผู้นำ เป็นตัวแทนของเราเพิ่มมากขึ้น!
ด่ออองซานซูจี เป็นหนึ่งในผู้นำเพื่อประชาธิปไตยในพม่า แต่เธอก็ไม่ได้รับตำแหน่งในรัฐบาล เราต้องการให้มีการยอมรับต่อด่ออองซานซูจีและผู้นำการเมืองหญิงจากทั่วโลกทุกคน!
ขอเชิญร่วมงานวันสตรีสากล 8 มีนาคม 2554
วันสตรีสากล
8 มีนาคม 2554
“ยุคผู้หญิงเป็นผู้นำ:Our Turn To Lead”
ณ ลานเอนกประสงค์ประตูท่าแพ จ.เชียงใหม่
กำหนดการ
18.00 -18.30 น. เดินขบวนรณรงค์จากสวนสาธารณะหน้าจวนผู้ว่า สะพานนวรัฐ มายังข่วงประตูท่าแพ
18.30-18.50น. กิจกรรมการเดินเข้าสู่บริเวณงาน
18.50- 19.00 น. วงดนตรีบรรเลงเพลงเริ่มงาน
19.00-19.20 น. เปิดงานโดยท่านรองผู้ว่าราชการ จ.เชียงใหม่ คุณนฤมล ปาลวัฒน์
อ่านแถลงการณ์ “ยุคผู้หญิงเป็นผู้นำ” สามภาษา (ไทย พม่า อังกฤษ)
19.20-19.40 น. การฉายสารคดีประวัติศาสตร์ผู้นำหญิงจากทั่วโลกในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา
19.40-19.50 น. การแสดงจากชุมชนผู้หญิง
19.50-20.05 น. ปาฐกถา โดย คุณติน ติน นวย
20.05-20.50น. การแสดงสลับกับการเล่นดนตรีจากชุมชนผู้หญิงต่างๆ
20.50-21.00 น. พิธีปิดผู้เข้าร่วมงานร้องเพลง “I am a woman” ด้วยกัน
หมายเหตุ: มีการจัดซุ้มจากองค์กรต่างๆ ตลอดงาน
กลุ่มเพื่อนพม่า, คณะกรรมการณรงค์เพื่อประชาธิปไตยในพม่า, กลุ่มสมาชิกรัฐสภาอาเซียนเพื่อพม่า, มูลนิธิศักยภาพชุมชน, แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ร่วมกันจัดกิจกรรม Burmaspective: ปรากฏการณ์ ณ ดินแดนด้านตะวันตก ขึ้นเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 ณ ห้องฉายภาพยนตร์ ชั้น 5 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร โดยในภายในงานมีการจัดกิจกรรมที่หลากหลาย ทั้งเวทีเสวนาวิชาการในหัวข้อเรื่อง“สนธิสัญญาปางโหลงกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในประเทศพม่า ” นิทรรศการภาพถ่าย นิทรรศการเสื้อยืดรณรงค์ ฉายภาพยนต์สารคีเรื่อง
เรื่อง This Prison Where I Live ซึ่งเป็นภาพยนต์สาระคดีที่สะท้อนให้เห็นถึงอิสระภาพของนักแสดงตลกชาวพม่าที่ต้องการใช้ศิลปะในการสะท้องสถานการณ์บ้านเมือง โดยการจัดกิจกรรมในครั้งคณะผู้จัดมีวัตถุประสงค์
เพื่อให้ความรู้และสร้างความเข้าใจอันดีระหว่างสังคมไทยและสังคมพม่า
แถลงการณ์ โดยองค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า
1 กุมภาพันธ์ 2554
ผู้หญิงและเด็กได้รับบาดเจ็บจากปลอกกระสุนปืนใหญ่ตามชายแดนไทย – พม่า
องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า เรียกร้องให้รัฐบาลไทยช่วยเหลือชาวบ้านที่หลบหนีจากการสู้รบ
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 มกราคม ที่ผ่านมา ผู้ลี้ภัยจากรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า ต้องหนีภัยเข้ามาในประเทศไทย และหลบหนีอยู่ในป่าใกล้กับชายแดนประเทศไทย เนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจากเศษกระสุนปืนที่ข้ามมาจากฝั่งพม่า จนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่ได้รับการรักษาใดๆ องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า จึงเรียกร้องให้รัฐบาลไทยอนุญาตให้ผู้ลี้ภัยดังกล่าวสามารถพักพิงในประเทศไทยจนกว่าการต่อสู้ในพื้นที่รัฐกระเหรี่ยงจะยุติลง และอนุญาตให้มีการจัดตั้งการบริการช่วยเหลือแก่ผู้ลี้ภัย
แม่อายุ 33 ปี ได้รับบาดเจ็บจากการใช้ตัวเองบังกระสุนปืนแทนลูกชาย 2 คน ทำให้ได้รับบาดเจ็บตรงขาซ้าย และลูกชายวัย8 ขวบ ได้รับบาดเจ็บตรงข้อพับเข่าขวา ส่วนลูกชายอีกคนวัย 7 ขวบ ได้รับบาดเจ็บจากเศษระเบิด ทำให้บริเวณสะโพก และขา เป็นแผลขนาดใหญ่ ขณะนี้มีอาการสาหัสและกำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลแม่สอด จังหวัดตาก
ซึ่งสามแม่ลูกที่ได้รับบาดเจ็บนี้เป็นหนึ่งในจำนวนชาวบ้านประมาณ 1,500 คน ที่หลบหนีอยู่ตามชายแดนไทย-พม่า บริเวณฝั่งแม่น้ำเมย ในช่วงที่มีการสู้รบเมื่อเวลา 10.00 น. ตามเวลาประเทศไทย ซึ่งการต่อสู้ใช้เวลายาวนานกว่า 7 ชั่วโมง โดยระเบิดและกระสุนปืนได้ตกริมฝั่งแม่น้ำในไทย บริเวณที่ชาวบ้านหลบภัยอยู่
ขณะนี้ชาวบ้านกว่า 10,000 คน ได้หลบหนีอยู่ในประเทศไทย หลังมีการต่อสู้เกิดขึ้นในทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ กระเหรี่ยง ระหว่างการต่อสู้ของรัฐบาลทหารพม่า (SPCD) และ กองพันที่ 5 ของกองทัพทหารกะเหรี่ยงพุทธ (DKBA) เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 หนึ่งวันหลังจากที่รัฐบาลทหารพม่าได้จัดการเลือกตั้ง จึงได้มีการจัดพื้นที่พักพิงชั่วคราวแก่ผู้ลี้ภัยที่หลั่งไหลหลบหนีจากการสู้รบขึ้นในพื้นที่ฝั่งไทยตั้งแต่นั้นมา องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า ขอแสดงความขอบคุณรัฐบาลไทยอย่างยิ่ง ที่อนุญาตให้ผู้ลี้ภัยพักพิงอาศัยในสถานที่ที่ปลอดภัยอาศัยในช่วงที่มีการสู้รบ
อย่างไรก็ตาม องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า มีความกังวลเรื่องนโยบายของรัฐบาลไทยในการส่งผู้ลี้ภัยกลับประเทศในขณะที่สถานการณ์ของฝั่งตรงข้ามยังไม่สงบและปลอดภัย เพราะชาวบ้านที่ผู้ลี้ภัยเคยถูกเจ้าหน้าที่ไทยให้ออกจากพื้นที่ชั่วคราวในขณะที่พื้นที่รัฐกะเหรี่ยงยังมีการสู้รบมาอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาสามเดือน อีกทั้งยังไม่มีท่าทีว่าการปะทะกันระหว่างทั้งสองฝ่ายจะยุติลง
ชาวบ้านที่เคยถูกส่งกลับไปรัฐกะเหรี่ยง ต้องกลับเข้ามาเพียงในระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงให้หลังเมื่อการเริ่มต่อสู้ใหม่ ผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่กลัวที่จะกลับไปประเทศพม่า พวกเขาจึงหลบหนีการสู้รบในฝั่งไทยตามหมู่บ้าน ตามไร่สวน และในป่าใกล้แม่น้ำ
“ชาวบ้านขอร้องให้ผู้ใหญ่บ้านไม่ให้ส่งหรือผลักดันให้พวกเขากลับ เพราะชุมชนของพวกเขาไม่ปลอดภัย แต่ชาวบ้านที่ไปหลบหนีในพื้นที่ของฝั่งไทย พื้นที่เหล่านี้ก็ไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเขา หากไม่มีมาตรการคุ้มครองผู้ที่หลบหนีจากการสู้รบ พวกเขาจึงยังตกอยู่ในความเสี่ยงจากการสู้รบโดยตรง” นอ ดาเอเกลอ เลขาขององค์กรผู้หญิงกะเหรี่ยง กล่าว
นอกจากนั้น องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า ยังมีความกังวลในเรื่อง การให้บริการชั่วคราวกับผู้หลบหนีจากการสู้รบ ซึ่งไม่สามารถรองรับและให้บริการจากสถานการณ์การสู้รบเหตุการณ์ที่มีมาอย่างต่อเนื่องอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้มีองค์กรพัฒนาเอกชน NGOs และองค์กรชุมชนที่ทำงานงานเกี่ยวกับเหตุการณ์ฉุกเฉินชั่วคราว ที่ให้ความช่วยเหลือเบื้องต้นเช่นด้านสุขภาพ อาหาร และที่อยู่อาศัย อย่างไรก็ตามการบริการดังกล่าวไม่สามารถรองรับอย่างมีประสิทธิภาพกับผู้ลี้ภัยที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้องค์กรที่ให้ความช่วยเหลือในสถานการณ์ฉุกเฉินมา ดำเนินให้ความช่วยเหลือเป็นระยะเวลากว่า 3เดือน
ตราบใดที่ยังมีสงครามและการสู้รบ ผู้ลี้ภัยก็จะต้องเผชิญกับอนาคตก็ไม่แน่นอน พวกเขาไม่สามารถกลับบ้านตัวเองได้ และคงต้องพักพิงอยู่ในพื้นที่ระหว่างรัฐกะเหรี่ยงและประเทศไทยเป็นเวลาที่ยืดเยื้อ ทำให้ได้รับผลกระทบการดำรงชีวิตและไม่สามารถเข้าถึงบริการขั้นพื้นฐานได้ เช่น ทำให้กลายเป็นเด็กพลัดถิ่นและไม่มีที่อยู่อาศัย และไม่สามารถไปโรงเรียนกว่าสามเดือนตั้งแต่มีการสู้รบ จะต้องมีการเตรียมการเพื่อให้แน่ใจว่าคนเหล่านี้ไม่ได้รับผลกระทบอีกต่อไป
องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า เรียกร้องต่อรัฐบาลไทย ดังนี้
1) อนุญาตให้ชาวบ้านหลบหนีจากการสู้รบพักพิงชั่วคราวในประเทศไทย จนกว่าการสู้รบในรัฐกะเหรี่ยงจะยุติและรู้สึกปลอดภัยในการกลับประเทศ
2) อนุญาตให้องค์กรมนุษยธรรมต่างประเทศและองค์กรชุมชนเข้าถึงชาวบ้านที่ลี้ภัยจากการสู้รบ เพื่อให้พวกเขาได้รับการช่วยเหลือในด้านมนุษยธรรมที่จำเป็น เราขอให้องค์กรได้รับอนุญาตเพื่อให้การบริการขั้นพื้นฐานและการรักษาพยาบาลที่เหมาะสม แม้พวกเขาจะอยู่บริเวณพื้นที่การหลบภัยพักพิงชั่วคราว
ข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาติดต่อได้ที่ :
นอ ดาเอเกลอ (องค์กรผู้หญิงกะเหรี่ยง) โทร 085 – 7269291
นอ วาคุชี (องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า) โทร 086 – 1182261
ตินตินนวย (องค์กรสันนิบาตผู้หญิงแห่งพม่า) โทร 081 – 0322822
