แถลงการณ์เนื่องในวันสตรีสากล ๘ มีนาคม ๒๕๕๔

ยุคผู้หญิงเป็นผู้นำ

ในรอบ100 ปีที่ผ่านมา วันที่ 8 มีนาคมของทุกปีถือเป็นวันพิเศษของประชาคมโลก เป็นวันเดียวของปีที่เสียงของผู้หญิงจะได้รับการรับฟังอย่างแท้จริงรวมทั้งมีการเฉลิมฉลองให้กับการปฏิบัติการต่างๆ โดยผู้หญิง แต่หลังจากการครบรอบ 100 ปีวันสตรีสากล เราได้ตระหนักว่าการยอมรับฟังเสียงของผู้หญิงเพียงวันเดียวต่อปีนั้นไม่เพียงพอ เราอยากให้เสียงของพวกเราได้รับความสนใจและรับฟังทุกวัน เราอยากให้มีการเฉลิมฉลองให้แก่การปฏิบัติการของพวกเราทุกวัน และเราต้องการให้มีความเสมอภาคต่อผู้หญิงทุกคนในทุกวัน และทุกปี เพื่อให้สิ่งต่างๆ ดังกล่าวนี้บรรลุผล เราเชื่อว่าถึงเวลาแล้วที่จะให้ผู้หญิงมีบทบาทเป็นผู้นำอย่างแท้จริงทั้งในด้านการเมือง ขบวนการแรงงาน การเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย และปฏิบัติการเพื่อสันติภาพ

มีเหตุการณ์ความเคลื่อนไหวหลายเหตุการณ์ที่เป็นหัวใจของวันสตรีสากล โดยเริ่มต้นในวันที่แรงงานหญิงซึ่งส่วนใหญ่เป็นแรงงานข้ามชาติได้ออกมาเดินขบวนรณรงค์ในกรุงนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อเรียกร้องให้ลดชั่วโมงการทำงาน, เพิ่มค่าจ้าง และสิทธิในการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง ในวันนั้นมีทั้งผู้หญิงและผู้ชายนับล้านคนมาร่วมกันเดินเพื่อเรียกร้องให้ยุติการเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิง และเพื่อสนับสนุนสิทธิของผู้หญิงในการทำงาน,การได้รับการฝึกอบรม, การเป็นผู้นำองค์กรสาธารณะ รวมทั้งเพื่อสิทธิในการลงคะแนนเสียงในยุโรป เหตุการณ์ในวันนั้นเริ่มต้นด้วยการนัดหยุดงานของผู้หญิงชาวรัสเซียหลายแสนคนเพื่อเรียกร้อง อาหาร สันติภาพ และที่ดิน

วันสตรีสากล ณ วันนี้ เรามาเพื่อร่วมเฉลิมฉลองให้แก่ความเป็นผู้นำของผู้หญิงจากเหตุการณ์ความเคลื่อนไหวต่างๆ เพื่อความยุติธรรมในสังคมในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา ความเป็นผู้นำของผู้หญิงที่ผ่านมานั้นมักจะไม่ได้รับความสนใจและไม่ถูกบรรจุในหน้าหนังสือประวัติศาสตร์  เพียงแต่ได้รับการพูดถึงในแง่ของการเป็นผู้นำในประเด็นผู้หญิง หรือได้รับการบันทึกในด้านการทำงานเพื่อสิทธิสตรีเท่านั้น  แต่ในความเป็นจริงผู้หญิงได้เป็นผู้นำในขบวนการความเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิแรงงาน เพื่อสิทธิการออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป เพื่อสันติภาพ และเพื่อประชาธิปไตย เราขอเรียกร้องให้ความเป็นผู้นำของผู้หญิงที่ผ่านมาได้รับการยอมรับอย่างเห็นคุณค่า และเราขอเรียกร้องพื้นที่ในโลกปัจจุบันให้มีผู้นำหญิงเพิ่มมากขึ้น

สองปีที่ผ่านมา เราได้เห็นแรงงานหญิงจากโรงงานสิ่งทอในประเทศพม่า บังคลาเทศ กัมพูชา จีน และประเทศไทย เป็นผู้นำในการต่อต้านระบบเศรษฐกิจโลกที่ทำให้เกิดสภาพการทำงานอันย่ำแย่ยากจะทานทน อย่างกล้าหาญ เราต้องการให้มีผู้นำในสหภาพแรงงานที่เป็นผู้หญิงมากขึ้น  เหมือนอย่างที่คุณชารอน เบอร์โรส์ ผู้หญิงชาวออสเตรเลียที่เป็นประธานสมาพันธ์แรงงานสากล เราต้องการให้ผู้หญิงเป็นผู้นำ เป็นตัวแทนของเราเพิ่มมากขึ้น!

ด่ออองซานซูจี เป็นหนึ่งในผู้นำเพื่อประชาธิปไตยในพม่า แต่เธอก็ไม่ได้รับตำแหน่งในรัฐบาล เราต้องการให้มีการยอมรับต่อด่ออองซานซูจีและผู้นำการเมืองหญิงจากทั่วโลกทุกคน!